Klettersteigen is een van die activiteiten waarbij je van tevoren denkt: hoe moeilijk kan het zijn? En halverwege denkt: waarom doe ik dit ook alweer? Om daarna boven aan te komen met een gevoel van trots dat nergens anders op lijkt.
Ik ben sinds we hier wonen bezig met klettersteigen in Oostenrijk en ik heb inmiddels best wat routes achter de rug. Sommige waren fantastisch, een paar waren minder leuk dan gehoopt en een enkele wilde ik halverwege het liefst omdraaien.
In dit artikel deel ik mijn persoonlijke ervaringen, de routes die ik aanraad (en eentje die ik je absoluut niet aanraad als je een hekel hebt aan diepe afgronden), plus praktische tips om goed voorbereid op pad te gaan.
Heb je nog nooit een klettersteig gedaan? Lees dan eerst mijn artikel Beginnen met klettersteigen: mijn ervaring met via ferrata voor beginners voor je verder gaat.
Wat is klettersteigen?
Een klettersteig is een bergroute waarbij je via ijzeren treden, spijlen en staven omhoog klimt, beveiligd met een staalkabel die langs de route gespannen is. Je haakt jezelf met een klettersteig-set in die kabel en kunt zo veilig klimmen, ook op plekken waar je zonder uitrusting echt niet zou willen staan.
In Italië en Franstalige gebieden heet dit via ferrata (letterlijk: ijzeren weg). In Oostenrijk en Duitsland gebruik je gewoon de term klettersteig.
In Oostenrijk loopt de moeilijkheidsgraad van A (makkelijk, bijna wandelen) tot F (extreem, voor ervaren klimmers). Daartussenin zitten B, C, D en E, en je ziet ook combinaties zoals A/B of B/C. In andere landen worden vaak andere letters of cijfers gehanteerd.
Welke uitrusting heb je nodig voor een Via Ferrata?
Dit is het absolute minimum:
- Helm: beschermt je hoofd als er steentjes naar beneden komen of als je je hoofd stoot
- Klimgordel: zit om je heupen en benen en is het punt waaraan je klettersteig-set vastzit
- Klettersteig-set: dit zijn twee korte touwstukken met karabijnhaken waarmee je jezelf ingehaakt op de kabel houdt; de set heeft ook een schokdemper
Deze drie dingen worden ook als pakket verkocht, wat handig is als je begint. Zelf gebruik ik daarbovenop nog handschoenen (de kabel is ruw en je handen worden al snel moe) en een extra kabel zonder elastiek of schokdemper aan mijn gordel, om even te kunnen hangen en uitrusten als ik dat nodig heb. Stevige wandelschoenen met goede grip zijn ook essentieel.
Heb je dit allemaal nog niet in huis? Veel klim-, sport- en outdoorwinkels verhuren uitrusting. Ideaal om te kijken of het iets voor je is, voordat je investeert. Want zoals met al het outdoormateriaal: het is niet goedkoop.
Mijn favoriete klettersteigen in Oostenrijk
Ik heb de afgelopen jaren al aardig wat routes geprobeerd in Tirol, Karinthië en omgeving. Ik neem je mee langs de Via Ferratas die ik gedaan heb en wat ik ervan vond.
Holderli Seppl-Klettersteig (Kaunertal) – mijn absolute favoriet
Dit is mijn lievelingsroute en die tip ik aan iedereen.. De klettersteig ligt in het Kaunertal in Tirol en is niet te moeilijk, maar wel heel bijzonder: je klimt letterlijk langs het water omhoog. Het uitzicht is schitterend en de route voelt avontuurlijk zonder dat je het gevoel hebt dat je elk moment naar beneden kunt vallen. Precies mijn ding.
Daarnaast is het Kaunertal zelf ook prachtig. Om er te komen moet je de Gletscherstraße op: daarvoor moet je tol betalen. Als je dat dan toch al doet, maak dan van de gelegenheid gebruik om na het klimmen nog even door te rijden naar boven.
Kleinbärenzinne-Klettersteig (Pitztal)
Dit was echt een verrassing. De route ligt in het Pitztal en is niet direct toegankelijk vanuit de vallei: je loopt eerst een flink stuk omhoog (reken op zo’n 1.000 hoogtemeters beklimming) voordat je bij de klettersteig aankomt. Het gevolg? Er was niemand. Helemaal niemand.
Na routes waarbij je soms in de file staat te wachten tot de mensen voor je verder klimmen, was dat zo’n heerlijke afwisseling. De stilte, de omgeving, de rust. Aanrader, maar plan er een lange dag voor in. Ben je het niet gewend om hoogtemeters te maken, dan is dit misschien niet de beste keuze voor een eerste tocht.
Klettersteig Stuibenfall (Ötztal)
De Stuibenfall is een populaire waterval in het Ötztal (de hoogste van Tirol!), en de klettersteig langs de waterval is ook echt mooi. Niet te moeilijk, goed te doen voor mensen met enige ervaring.
Het nadeel: het is een bekende route en op drukke dagen merk je dat. Gezinnen met kinderen, toeristen die een klettersteig willen proberen, dat soort dingen. Soms stond ik gewoon te wachten. Ga er vroeg naartoe of kies een doordeweekse dag als je de drukte wil vermijden.
Little Ballun Klettersteig (Galtür)
Deze route in Galtür is perfect voor beginners. Niet te lang, niet te moeilijk, en toch echt het gevoel van een echte klettersteig. Als je voor het eerst wil proberen of iemand meeneemt die nog nooit geklommen heeft, is dit mijn eerste aanbeveling.
Millnatzenklamm-Klettersteig (Karinthië)
Eentje die ik zo nog een keer zou doen. De route loopt door een kloof en is op een warme zomerdag heerlijk verfrissend. Het water, de koelte, de omgeving… dit is een van die routes die je bijblijft. Absoluut de moeite waard, ook als je een stukje verder moet rijden vanuit Tirol. Wij combineerden het met een weekendje weg.
Ladis (bij Burg Laudeck)
Bijzondere locatie, maar let op: de makkelijke route is niet meer beschikbaar als zelfstandige route. Die wordt nu gebruikt als afdaling van de moeilijkere routes. Houd daar rekening mee. Ik zou hem nu zelf niet zo snel meer doen.
Hoewel de route verder niet heel moeilijk is, is de afgrond echt behoorlijk diep, dus met hoogtevrees misschien niet de beste optie.
Routes die ik minder aanraad (en waarom)
Galugg (Zams) – te moeilijk voor mijn smaak
Op het bord staat B/C, in het boek staat C, maar het voelde voor mij duidelijk als C/D. Dat is best een verschil. Ik had het gevoel dat de moeilijkheidsgraad onderschat werd en dat was niet fijn. Online lees ik dezelfde verhalen.
Als je twijfelt: kies altijd de makkelijkste optie. Beter verrast dan overvallen.
Haiming-Geierwand – hoogtevrees in het kwadraat
Eerlijk is eerlijk: dit is een kwalitatief prima route. Maar ik heb hoogtevrees wanneer de afgrond echt diep is (of is het dieptevrees? Ik ben er nog steeds niet uit) en deze route heeft een overhang boven een enorm diepe afgrond. Dat was voor mij te veel. Ik ben blij dat ik het geprobeerd heb, maar ik ga het niet nog een keer doen.
Praktische tips voor klettersteigen in Oostenrijk
Begin rustig
Overschat jezelf niet. Het is altijd verstandiger om een makkelijkere route te kiezen en aangenaam verrast te worden dan andersom. Ik kies zelf het liefst voor categorie B, omdat het voor mij leuk moet blijven. Het is geen prestatie om de moeilijkste route te doen. Ieder z’n ding.
Check het weer
Nat ijzer en natte staven zijn glad. Ga niet klettersteigen als het regent of als er onweer voorspeld is. Bliksem in de bergen is geen pretje, en zeker niet als je vastzit aan een staalkabel.
Let op het seizoen
Je kunt in de lente al beginnen, maar houd rekening met sneeuwvlakken en smeltwater op de route. De zomer is het mooiste seizoen. In de herfst kan het nog prima zijn, maar let goed op de weersvoorspelling.
Ga vroeg
Op populaire routes is het ’s ochtends vroeg een stuk rustiger. Je wil niet in de file staan op een klettersteig.
Gebruik een goed naslagwerk
Ik gebruik zelf het boek Klettersteigführer Österreich, dat een uitgebreid overzicht geeft van alle klettersteigen in Oostenrijk (en een aantal in de Allgäu), inclusief moeilijkheidsgraad, hoogteverschil en beschrijving van de route.
Een absolute aanrader als je serieus bezig wilt gaan. Er bestaan ook andere versies, voor bijvoorbeeld de Dolomieten, Südtirol en het Gardameer en voor Duitsland, maar dat is voor een ander artikel.
Ga niet alleen
Zeker als beginner is het fijn om met iemand te gaan die de route al kent of meer ervaring heeft. Maar ook met veel ervaring raad ik nog steeds niet aan alleen te gaan. Het is de gouden regel, die ook in het boek Klettersteigführer Österreich benoemd wordt.
Klettersteigen in Oostenrijk: voor wie is het?
Klettersteigen is voor iedereen die van buiten is, niet bang is voor enige hoogte en zin heeft in een avontuur met een vleugje adrenaline. Je hoeft echt geen klimmer te zijn. De makkelijkere routes (A en A/B) zijn goed te doen voor mensen die stevig kunnen wandelen en niet bang zijn voor een beetje hoogte. Is het te makkelijk voor je? Bouw dan op naar een moeilijker niveau.
Heb je wél hoogtevrees? Dan moet ik eerlijk zijn: sommige routes zijn echt niet prettig als je daar last van hebt. Ik spreek uit ervaring. Maar er zijn ook routes waarbij de diepte meevalt en het gevoel van avontuur het prima wint van de spanning. Meestal zijn de routes langs een waterval niet heel steil, en is de afgrond nooit heel diep. Probeer het gewoon eens op een makkelijke route en ontdek wat jij leuk vindt.
Mijn tips voor klettersteigen in Oostenrijk op een rij
- Begin met categorie A of A/B
- De Little Ballun-klettersteig in Galtür is perfect voor beginners
- Mijn persoonlijke favoriet is de Holderli Seppl-Klettersteig in het Kaunertal
- Neem altijd helm, klimgordel en klettersteig-set mee
- Gebruik het boek Klettersteigführer Österreich voor een compleet overzicht
- Ga vroeg, check het weer en overschat jezelf niet
Heb je zelf een favoriete klettersteig in Oostenrijk? Laat het weten in de reacties, ik ben altijd op zoek naar nieuwe routes!
🏔️ Meer lezen over leuke dingen om te doen in Oostenrijk? 10x de leukste activiteiten in West-Tirol
Geef een reactie