Ik heb geleerd dat ik geen sorry moet zeggen voor het nemen van rust. En dus doe ik dat ook niet. Nou heb ik geen idee of ik vaste lezers heb hier, of dat mensen per toeval uitkomen op mijn blog. Zouden er echt mensen zijn, die wekelijks hier komen kijken, of ik weer iets nieuws gepubliceerd heb? In dat geval zeg ik toch sorry. Sorry, dat je hebt moeten wachten tot er hier weer iets nieuws stond.
Mijn wereld stond de laatste tijd nogal op z’n kop. Er gebeurde zoveel, vooral in mijn hoofd. We gingen op vakantie, en nog een keer, en ondertussen ging mijn knie meer en meer protesteren. Wat was er dan aan de hand daarmee? Dat werd natuurlijk groter in mijn hoofd. Voel ik daar een zwelling? Is de tumor terug? Wat als de tumor terug is, hoe ziet dat ziekteverloop er dan in Oostenrijk uit? Kan ik het allemaal nog een keer aan, de hele operatie, de hoop dat ik toch nog kan blijven skiën?
Ik was er even klaar mee, en het eerste wat ik kon laten liggen, was mijn website. En Instagram, maar dat is een ander verhaal. Het werd stil aan mijn kant. En ja, blijkbaar viel dat mensen ook al op. Tijd, om toch maar dat verhaal te delen dan. En wat er verder de afgelopen tijd allemaal gebeurd is.
Wat is er toch aan de hand met die knie?
Eerst die knie maar dan. Waardoor het precies komt, dat weet ik niet. Misschien het hardlopen (dat moet ik ook gewoon helemaal niet doen), misschien het teveel skiën zonder krachtoefeningen voor m’n knieën te doen, misschien wel alles bij elkaar. Of misschien wel door een verkeerde beweging die ik helemaal niet door heb gehad. We zullen het nooit weten.
Hoe dan ook, hij deed (doet) pijn. Steeds meer. Rust houden en diclofenac-gel smeren was niet meer voldoende. Ik voelde een zwelling en had direct weer angst dat de tumor terug was, waaraan ik zo’n vijf jaar geleden succesvol geopereerd ben. De huisarts bestelde direct een MRI voor me. Of hij me nou geloofde of niet, hij wilde me in elk geval geruststellen.
De geruststelling kwam
De MRI kwam al binnen een week en gaf me snel bericht: de tumor is niet terug. Gelukkig. Wel zit er een cyste, ter grootte van een zuurtje. Of die zorgt voor de overlast is onduidelijk. Doorverwijzing naar het ziekenhuis en daar zien we wel weer verder. Het zou mij niets verbazen als ze me daar uiteindelijk weer doorverwijzen voor fysiotherapie.
Maar wat het nou precies is?
Ik merk dat het over de loop der weken toch wel weer beter wordt. Hoe groter het in je hoofd wordt, hoe meer pijn het ook gaat doen, dus de uitslag van de MRI heeft in elk geval al deels geholpen.
Maar wat het nu precies is? Dat wordt vervolgd…
En toen… waren we weer huiseigenaar
Dan door naar leuker nieuws: we hebben een huis gekocht! Dat begon overigens met minder leuk nieuws. Eind april kregen we te horen dat het appartement waarin we nu wonen verkocht ging worden. Ja, we kregen zelf de mogelijkheid om het appartement te kunnen kopen als we dat wilden. Prijs opgevraagd en vriendelijk voor bedankt, want die was ons veel te hoog. € 680.000 voor 88m² en dan kon je er nog een parkeerplaats bijkopen voor € 30.000. Nee bedankt, als ik Amsterdamse prijzen wil betalen, dan was ik daar wel gaan wonen.
Verhuizen, huren of toch kopen?
Aangezien ons huurcontract tot 1 december 2026 loopt, moesten we toch bedenken wat we dan wilden. We konden aangeven hier te willen blijven, hopen dat een investeerder zich meldt en ons als huurder wilde overnemen, of toch iets anders zoeken. En wilden we dan weer wat huren, of toch kopen?
We waren er eigenlijk vrij snel over uit: we voelen ons zeer op onze plek hier en hebben ook niet zo’n zin om over 3 jaar weer tegen hetzelfde probleem aan te lopen. Dus gingen we langs de bank om te kijken hoeveel we konden lenen en keken we rond naar koopwoningen op de markt.
In één keer raak
Al snel vonden we een prachtig huis in Fließ. Bezichtigingsafspraak gemaakt, wezen kijken, en we waren beiden heel enthousiast. Ter vergelijking bezocht ik nog een ander huis, toevallig ook in Fließ, maar die was het voor ons toch niet. Hoewel het echt een prachtig huis was, werden we van de indeling toch niet helemaal gelukkig.
Dan begint het hele koopproces. Oké, we willen dit huis graag hebben, maar wat is de volgende stap? En eigenlijk ging dat allemaal heel makkelijk. Een bod is hier bindend. Je vertelt de makelaar hoeveel je wil bieden en de makelaar stelt een officieel bod op. Dit onderteken je en gaat naar de verkoper.
Op dit bod zit standaard een bedenktijd van twee weken, maar onze makelaar beloofde ons zo snel als mogelijk een handtekening te halen. Want zodra die handtekening op het bod staat, is het geaccepteerd en bindend voor beide partijen. Ondertussen wilde de makelaar graag van onze bank een bevestiging dat we daadwerkelijk ook de financiering konden krijgen.
En zo ging het dan ook. We waren eigenlijk op vakantie in Italië, maar regelden vanaf daar op vrijdag alles wat de makelaar nodig had en ondertekenden de documenten. Op maandag ging de makelaar naar de verkoper, die direct tekende. Dat hoorden we echter pas dinsdagmiddag, dus we bleven nog even in spanning.
De papierwinkel voor het kopen van een huis
Dan gaat de rest van de papierwinkel in z’n werk… maar eigenlijk viel dat reuze mee. Ik was vanuit Nederland gewend dat er allerlei papierstukken aangeleverd moeten worden. Werkgeversverklaringen. Loonstroken. Verzekeringsstukken. Maar nee, hier niet. En misschien is dat omdat we alles via onze huisbank deden, die alles al van ons heeft. Het scheelde ons een hoop geregel in elk geval.
Ik schrijf nog wel een keer apart uit wat er precies komt kijken bij het kopen van een huis hier. Maar voor nu gaan we in elk geval vieren dat we een eigen plekje hebben. Op 6 november krijgen we de sleutel, dus dat duurt nog even, maar we kijken er naar uit.
Vakanties voor gevorderden
Ondertussen gingen we ook nog eens op vakantie. Niet één keer maar twee. Oké, de eerste was “slechts” een lang weekend weg naar Italië, maar in een weekend tijd bezochten we Sacro Monte di Varese, Milaan, Bergamo en het Lago Maggiore en het voelde dus wel degelijk aan als vakantie.
Feestdag en lang weekend goed gebruiken
Waarom zo dicht op elkaar? Eigenlijk ook heel simpel. Op donderdag 4 juni was het hier Fronleichnam (Sacramentsdag) en dat is hier een nationale feestdag. Lang weekend vrij, dus. In Italië echter niet, dus daar zijn alle winkels gewoon open. Daarnaast is Peter op 2 juni jarig, is op 7 juni onze trouwdag, dus alles bij elkaar hadden we gewoon wat te vieren.
Onze “grote” vakantie stond echter al langer op de planning, want die moesten we in januari al aanvragen. Ja, zo kwam het dat ze wat achter elkaar kwamen, en dat is normaal gesproken ook niet erg. Echter met m’n knie én het geregel van het huis, was het op dit moment gewoon heel erg veel.
Heen-en-weer gereis
En dan moest ik de dag voordat we op vakantie gingen ook nog voor m’n werk naar Duitsland, in de buurt van Koblenz. Dat wisten we gelukkig van tevoren. Zo hadden we ook geregeld dat Peter meekon en de vakantie geboekt vanaf de luchthaven van Frankfurt. Beetje jammer dat vlak na het boeken we toch omgeboekt werden op een veel te vroege vlucht, waardoor we praktisch niets aan onze hotelovernachting hadden.
Uitrusten en adult only
Ach ja, uitrusten konden we gelukkig wel. We brachten 10 dagen door op het mooie Corfu in Griekenland, in een adult only all-inclusive resort. Helaas ben ik nu verwend en wil ik nooit meer iets anders dan adult only. Er komt nog een hele reeks artikelen aan over deze mooie tijd en al het andere moois dat er op Corfu te zien en doen is.
Na Corfu ook nog Berwang
Deze tien fantastische dagen waren helaas alweer snel voorbij, maar op de terugweg van Frankfurt naar huis bleven we nog een paar nachten in Berwang. Zo hadden we tijd om hier de omgeving ook te verkennen, ook omdat we de Regio Card Tirol hebben die hier evengoed geldig is. Maar vanaf waar wij wonen kom je er toch niet zo snel, omdat je die stomme Fernpas elke keer over moet. Uiteraard staan ook hiervoor de nodige artikelen op de planning.
Back to business
Nu is het weer back to business. Terug aan het werk, mijn zusje en zwager zijn nog op bezoek geweest, knie-onderzoeken lopen nog en we proberen overal maar het beste van te maken.
En die artikelen? Die komen snel. Hopelijk hoef je er niet weer zo lang op te wachten als op dit artikel. Maar je bent in elk geval weer bijgepraat! 🙂
Geef een reactie