Weet je wat het nadeel is van twee keer achter elkaar op vakantie gaan, naar in totaal vijf verschillende bestemmingen? Je kunt daarna zoveel content schrijven, dat je hoofd ervan overloopt. Zeker als je bedenkt dat ik ondertussen ook nog wat over mijn leven in Oostenrijk wil schrijven.
Zo kom ik in de omgekeerde wereld terecht. De afgelopen maanden was ik echt aan het graven naar content. Ik vroeg ChatGPT om me te helpen content te bedenken. Waar was ik de afgelopen jaren nog geweest, waar kon ik nog wat over schrijven, en wat voor authentieke Oostenrijk-content kon ik nog leveren?
Gelukkig kwamen daar de vakanties. Een uitstapje naar Italië, een lange relaxte vakantie naar Griekenland, een afsluitertje in de regio Reutte (Oostenrijk). Tijd om te bedenken wat voor content ik daarover schrijven kan. Meer dan genoeg. Het is zelfs zóveel, dat het soort-van klaarstaat in mijn verzameldocument, allemaal nog net niet af, maar dat document is 74 pagina’s lang. Mijn hoofd kijkt ernaar en besluit andere dingen te gaan doen.
En ja, dat is dus precies de reden, waarom ik de afgelopen tijd zo weinig post. Blijkbaar is ook het leven in Oostenrijk soms gewoon een kwestie van te veel ballen tegelijk in de lucht houden. Het is geen onwil. Het is stress. Ik heb het te groot voor mezelf gemaakt en nog niet uitgevogeld hoe ik het weer klein maak.
Die knie gaat ook weer verder
Ondertussen ben ik voor m’n knie ook weer doorgestuurd naar het volgende ziekenhuis, in Zams konden ze niets voor me doen. Dit keer mag ik naar Innsbruck. Daar willen ze echter heel graag al het beeldmateriaal van de operatie en ervoor hebben, dat is opgevraagd in Amsterdam, maar kan ook weer vier weken duren voordat het er is. Als het überhaupt komt, want de vorige keer dat ik het opvroeg kreeg ik ook geen reactie.
Gelukkig zijn ze in Innsbruck tot nu toe wel heel relaxed, toen ik aangaf dat de aanvraag liep maar het even kon duren. Nee, het heeft geen zin om de afspraak door te laten gaan als de beelden er niet zijn, maar dat kunnen we kort van tevoren regelen, dat komt goed.
Komt dan altijd weer het volgende paniekplaatje in m’n hoofd. Wat als ze niks kunnen doen, vandaag gaat het weer beter met m’n knie, zit het allemaal in m’n hoofd, verspil ik hun tijd door een afspraak te maken voor iets waar ze niets aan gaan doen?
En ook: moet ik mijn artsen in Nederland op de hoogte stellen? Die willen vast ook het beeldmateriaal van hier hebben? Gaan die er wat mee doen? Wie gaat dat betalen? Die willen vast dat ik naar Nederland kom, maar dat betaalt de verzekering niet? Moet ik hun ermee belasten?
Ik vind mijn leven maar erg moeilijk soms.
🦵 Wat is er aan de hand met mijn knie? Dat lees je in mijn vorige update: Knie, huis, vakanties en de hele update zomer 2026
Leven in Oostenrijk na vakantie
Wat niet helpt, is dat ik sinds we terug zijn van vakantie nog weinig zin gevonden heb om te werken. Sorry, collega’s, als een van jullie dit leest, maar het is zo. Komt vast ooit op een dag wel weer goed, maar die dag is niet vandaag.
De hele week kijk ik uit naar het weekend, maar als het dan weekend is, ben ik op zondag alweer aan het mokken dat ik de volgende dag weer moet werken.
Gister gingen we wandelen in Imst. Mijn knie hield zich best goed. Ja, ik had wel een knieband om, ik wil het ook niet erger maken dan het is. Boven was een kleine Klettersteig (niveau C). Ik denk dat ik zo’n zes meter op de klettersteig was, toen ik een paniekaanval kreeg. Ik begon te trillen en durfde niet meer verder. Gelukkig was er verder niemand en konden we rustig terug.
🧗♀️ Wil je meer weten over klettersteigen? Bekijk mijn artikelen over klettersteigen
Je moet genieten van het leven, zeggen ze, maar als het leven je tegenzit, dan is dat lastig.
Geloof me. Ik ben echt gelukkiger in Oostenrijk dan dat ik was in Nederland. Al is het maar omdat ik overal bergen en natuur om me heen zie, waar ik ook kijk. Geen vlaktes die volgebouwd zijn. Discussies over datacentra en stroomnetten die te vol zitten. Wat ik wil zeggen is, dat na emigratie het leven echt niet altijd rozengeur en maneschijn is.
Ik ben dus best gevoelig voor depressies, maar meestal komen die pas in de winter. Die van dit jaar lijkt behoorlijk vroeg te komen.
Geef een reactie