We hadden er eigenlijk niet al te veel over nagedacht. Gavirate, het plaatsje aan het Lago di Varese waar we het weekend verbleven, lag vlakbij Sacro Monte di Varese. Op de kaart zag het er interessant uit: een UNESCO-werelderfgoed, een pelgrimsweg, een middeleeuws dorp bovenaan. We gingen maar kijken. En eerlijk gezegd was het veel leuker dan verwacht.
Van parkeren naar pelgrimeren
We parkeerden onderaan de pelgrimsweg, op een kleine gratis parkeerplaats aan de Viale del Santuario. We hadden net nog geluk: er was nog één plek vrij. Iets terug langs de weg en net iets lager ligt ook een iets grotere parkeerplaats, dus als de bovenste vol is kun je daar een plekje zoeken. Misschien helpt het ook om vroeg te gaan, wij hadden mazzel, midden op de dag.
Vanaf de parkeerplaats begint het Via Sacra del Rosario meteen. Het pad bestaat uit grote ronde keien, wat het net iets anders maakt dan een gewone wandeling. Niet gevaarlijk, maar je voeten werken wat harder. Goede schoenen zijn echt geen overbodige luxe hier. Op sneakers ging het eigenlijk prima, maar teenslippers kan ik ten zeerste afraden.
De klim: 14 kapellen en veel geschiedenis
De weg is 2,2 kilometer lang. Dat klinkt niet ver, maar je stijgt de hele tijd. Gestaag, geleidelijk, maar continu omhoog. Voor ons was het een makkie, omdat we de bergen gewend zijn. Voor mensen die normaal niet zoveel wandelen zal het wat zwaarder zijn. Met een rolstoel kun je je er helaas niet aan wagen. Na zo’n 40 minuten stonden we bovenaan.
Langs het pad passeer je 14 kapellen, elk gewijd aan een van de Glorierijke Mysteries van de Rozenkrans. De bouw begon in 1604, op initiatief van Abdis Tecla Maria Cid en met de steun van kardinaal Federico Borromeo. Architect Giuseppe Bernascone leidde het project. De beste kunstenaars en beeldhouwers van die tijd werkten mee aan de decoraties.
Wij zijn niet religieus en hadden geen behoefte om de kapellen van binnen te bekijken. Maar ook van buiten zijn ze de moeite waard. Ze zijn allemaal net even anders van stijl, sommige groter, sommige kleiner, en ze zijn goed onderhouden. Het is fijn dat je er niet voor hoeft te betalen en geen gedoe hebt met openingstijden.
Wat opvalt tijdens het lopen
Wat me tijdens de wandeling het meest bezig hield, was het besef hoe dit allemaal ooit gebouwd moest zijn. Geen kranen, geen bestelbusjes met materialen, geen asfalt om over te rijden. Al die zware stenen, die kapellen, dat hele pad: stuk voor stuk de berg opgesleept door mensen. Puur op mankracht en geloof. Dat idee blijft ergens hangen terwijl je omhoog loopt.
Het was een halfbewolkte dag, zo’n 24 graden beneden en iets koeler bovenaan. Perfect wandelweer eigenlijk. Het was niet druk op het pad, we hadden het grotendeels voor onszelf.
Bovenaan: het dorp Santa Maria del Monte
Bovenaan de weg kom je uit in Santa Maria del Monte, een middeleeuws dorp dat de pelgrimsweg bekroont. Het is compact maar sfeervol. Smalle steegjes, stenen huisjes, bloembakken voor de ramen. Het voelt echt Italiaans aan, op een authentieke manier die je in toeristische centra zelden meer vindt.
Het is hier iets drukker dan op de weg omhoog, want veel mensen rijden met de auto naar boven. Maar druk is relatief: het was rustig genoeg om te genieten. We wandelden wat rond en maakten foto’s.
Het uitzicht is mooi. Bij helder weer zie je Milaan in de verte liggen. Op onze halfbewolkte dag was het wat nevelig, maar het zicht over Varese en de omliggende heuvels was zeker de moeite waard.
Koffie bij Ristorante Montorfano
Direct aan het einde van het pelgrimspad ligt Ristorante Montorfano. Een prachtig terras, goede koffie en verrassend betaalbaar. We dronken allebei een espresso macchiato en betaalden € 2 per persoon. In Italië zijn koffieprijzen vaak laag, maar alleen als je de koffie aan de bar achterover tikt. Dit was gewoon op het terras.
Even zitten na de klim, met dat uitzicht voor je neus: het was een goed moment. Wel een beetje koud, dus neem zeker een jas of trui mee.
Terug naar beneden
De terugweg is hetzelfde pad. Naar beneden gaat het uiteraard sneller, maar de ronde keien vragen ook bergafwaarts om aandacht. Rustig lopen dus.
In totaal waren we net geen twee uur onderweg, inclusief parkeren, de wandeling omhoog, ronddwalen in het dorp, koffie drinken en de terugweg. Oh en nog even plassen natuurlijk. De wc vind je bij de parkeerplaats.
Wij zijn niet het type mensen dat uren in musea doorbrengt of elk gebouw van binnen bekijkt, dus reken zelf in wat voor categorie je valt.
Praktische tips voor de wandeling
Ben je van plan Sacro Monte di Varese te bezoeken en het pelgrimspad te wandelen? Dan heb ik nog een paar praktische tips voor je:
Parkeer zo vroeg mogelijk (of dwing geluk af)
Onderaan zijn twee kleine gratis parkeerplaatsen (hier & hier), of parkeer langs de weg.
Draag stevige schoenen
De ronde keien vragen om grip. Sneakers werken, maar wandelschoenen zijn fijner. Teenslippers laat je maar lekker in de auto.
Neem water mee
Van omhoog lopen krijg je dorst! Ja, natuurlijk kun je boven bij Ristorante Montorfano wat drinken, maar een flesje water voor onderweg is geen straf.
Reken op zo’n twee uur
Ben je iemand die alles van binnen wil bekijken en rustig de tijd neemt? Of uitgebreid wil lunchen boven in Santa Maria del Monte? Reken dan gerust op meer.
Ga bij mooi weer
Het uitzicht bij helder weer is prachtig, met zicht op Milaan in de verte.
💡 Meer tips: Sacro Monte di Varese bezoeken: alles wat je moet weten
Ben jij al eens bij Sacro Monte di Varese geweest?
Geef een reactie