De 6 meestgestelde vragen omtrent onze emigratie naar Oostenrijk

Zo’n emigratie is niet niks, dat begrijpt iedereen wel. Het is voor mij een van de beste keuzes in mijn leven geweest, dat absoluut, en gelukkig is er ook veel begrip voor. Maar mensen hebben vaak ook vragen, en dat is natuurlijk logisch. Ik verzamelde de zes aan ons meestgestelde vragen bij elkaar en geef er antwoord op. Heb je nou nog meer vragen, laat dan vooral een reactie achter!

1. Maar wat vinden je ouders daar nou van?

Ik denk dat dit wel de meestgestelde vraag is over onze emigratie: wat vinden onze ouders daar nou eigenlijk van. Daar kan ik gelukkig kort over zijn: die staan geheel achter onze keuze. Nou konden ze daar moeilijk iets over zeggen, ze wonen zelf ook niet om de hoek, maar willen vooral dat we gelukkig zijn.

Verder wil ik nog wel wat kwijt over deze vraag, want ik begrijp eigenlijk niet zo goed hoe deze vraag nou de meest gestelde kan zijn. Wie maakt het eigenlijk wat uit wat mijn ouders daarvan vinden? Het is toch een keuze die we voor onszelf maken? Ik mag toch hopen dat onze ouders ons op de wereld gezet hebben zodat we ons eigen leven kunnen leiden en onze eigen keuzes kunnen maken.

2. Ben je niet bang dat je spijt gaat krijgen?

Ook deze vraag komt vaak langs. Of ik spijt ga krijgen van mijn emigratie. Tsja, en wat dan? Ik kan me er op dit moment nog niets bij voorstellen, maar ik krijg liever spijt van iets wat ik wél gedaan heb, dan van iets wat ik niet gedaan heb. We kunnen altijd nog terug naar Nederland (haha as if 😉).

3. Maar die bergen gaan op een gegeven moment toch ook vervelen?

Misschien dat de bergen voor sommige mensen op een gegeven moment gaan vervelen, maar ik geloof niet dat dat voor mij het geval is. Vergeet niet dat de seizoenen hier een stuk meer zichtbaar van de omgeving veranderen. In de winter zijn de bergen prachtig besneeuwd, in de lente krijgt alles weer kleur, in de zomer is alles groen en in de herfst kleurt alles bruin en rood. Ik kan in elk geval heerlijk genieten van de prachtige bergen die overal te zien zijn.

4. Ga je je vrienden en familie niet missen?

Natuurlijk wel! Maar het is echt niet zo dat ik ze nooit meer spreek of zie. We leven gelukkig in een tijd waar social media de norm is, en dus whatsapp ik veel met vrienden en familie. Tot nu toe is er nog geen maand geweest waarin we niet iemand fysiek gezien hebben, er komt altijd wel iemand op visite (of wij gaan naar Nederland).

Het enige wat ik echt mis is spontaan iets afspreken, een terrasje pakken, lekker bbq’en of gewoon een avondje gezellig een wijntje drinken. Maar goed, je kan niet alles hebben denk ik.

5. Maar wat ga je dan in de zomer doen?

Dit was eigenlijk nog de moeilijkste vraag. Lang was het ‘dat zie ik dan wel’. Ik wist oprecht nog niet wat ik in de zomer wilde gaan doen. Seizoenswerk? Of als IT’er aan de slag? Dan wel zelfstandig of in loondienst? En het was natuurlijk ook nog maar afwachten of mijn werk in de winter als skilerares zou bevallen.

Zelfstandig als IT’er leek voor de hand te liggen, omdat ik veel contacten heb in Nederland voor klussen, en het is lekker “geldharken” om de andere maanden te overbruggen. Maar tegen twee dingen liep ik al snel aan: het is geen werk waar ik gelukkig van word en werken als zelfstandige gaat hier in Oostenrijk gewoon net wat anders. Zo gaat je zorgverzekering hier via je werkgever, maar als je zelfstandige bent moet je het dus allemaal via je eigen bedrijf regelen. En hoe zit dat dan in de wintermaanden, wanneer ik seizoenswerk doe? Ik had gewoon geen zin om het allemaal uit te zoeken.

Seizoenswerk was de tweede optie, en eigenlijk best een leuke. Je zoekt een leuke baan uit voor de zomer, en geniet even van de rust die je in de periode tussen de seizoenen hebt. Klinkt leuk, maar nu nog iets vinden wat ook bij me past én waar ze ook daadwerkelijk nog mensen voor zoeken. Want ik begon natuurlijk weer veel te laat aan mijn zoektocht. Maar uiteindelijk heb ik een hele leuke functie gevonden bij de Kidsclub bij Schlosshotel Fiss, waar ik van 24 juni t/m 20 oktober ga werken.

6. Hoe zit dat met de taal, spreek je eigenlijk wel Duits?

Hoe vaak ik wel niet de vraag heb gekregen hoe het met mijn Duits zit… Tsja. Hier heb ik meerdere antwoorden op. Ik heb Duits gehad op school, zelfs nog examen ingedaan, maar dat is natuurlijk ook alweer een half leven (letterlijk) geleden. Ik ben in augustus begonnen met DuoLingo om mijn woordenschat weer een beetje op te krikken, en dat helpt echt enorm. En verder komt het wel, als we daar zijn!

En zo was het ook, want mijn Duits is inmiddels vele male beter geworden dan toen we hier net kwamen. Ook vanuit de skischool heb ik dit van meerdere personen gehoord. En toen ik laatst mijn sollicitatiegesprek voor de zomer had, kreeg ik complimenten over hoe goed ik Duits sprak. Dus ja, ook dat zit wel goed.

Dan is er natuurlijk nog wel een verschil tussen Hoogduits en Oostenrijk Duits. Ik spreek voornamelijk Hoogduits, ook omdat bijna al mijn collega’s afgelopen winter uit Duitsland kwamen. Hier in Oostenrijk wordt dialect gesproken, en ja, dat vind ik nog wel erg lastig. Het komt vast vanzelf wel, maar tot die tijd geef ik netjes aan dat ik er nog moeite mee heb, en doen de mensen hier voor mij de moeite wat rustiger en duidelijker te praten. En dat gaat gelukkig goed.

Nog meer vragen?

Zie zo, dat waren de zes meestgestelde vragen aan ons over onze emigratie. Heb jij nu nog een prangende vraag waar je graag het antwoord op wil hebben? Laat het hieronder weten in de reacties!