In deel 1 beantwoordde ik al een flink aantal vragen die ik regelmatig krijg over onze verhuizing naar Oostenrijk. Vragen over wat mijn ouders ervan vinden, of ik spijt ga krijgen, en of die bergen op een gegeven moment niet gaan vervelen. Maar de vragen bleven komen. Dus hier is deel twee.
1. “Wil je ooit nog terug naar Nederland?”
Eerlijk antwoord: zoals het er nu naar uitziet, nee.
Het leven hier bevalt me heel goed. Het is een stuk rustiger dan in Nederland, en ja, ook een stuk mooier. Ik heb hier inmiddels nieuwe vrienden gemaakt, en ik geniet er enorm van dat ik elk weekend gewoon naar buiten kan. Skiën in de winter, wandelen, fietsen of klettersteigen in de zomer. Dat klinkt misschien voor de hand liggend als je in de bergen woont, maar het blijft bijzonder. Ik weet dat ik dit niet als vanzelfsprekend mag beschouwen.
Nederland mist me vast een beetje. Ik mis Nederland ook wel, op z’n eigen manier. Maar teruggaan? Dat staat niet op de planning.
2. “Komt Peter ook uit Nederland?”
Dit is een vraag die me altijd een beetje aan het lachen maakt, want mensen gaan er bijna automatisch vanuit dat ik hier iemand heb leren kennen en daarom naar Oostenrijk ben verhuisd. Dat is een lieve gedachte, maar het klopt niet.
Peter komt ook uit Nederland. We hebben samen besloten om alles achter ons te laten en naar de bergen te verhuizen. Dat is eigenlijk nóg romantischer dan iemand ontmoeten op een skivakantie, toch? Twee mensen die allebei zeggen: “laten we gewoon gaan.”
De verrassing op gezichten als ik dit vertel, die blijft me bij.
3. “Kun je daar zomaar werken als Nederlander?”
Ja, en dat is eigenlijk verrassend makkelijk geregeld. Als EU-burger heb je het echt getroffen: je mag binnen de hele Europese Unie wonen en werken zonder extra verblijfsvergunning aan te vragen. Geen gedoe met papieren, geen lange wachttijden bij een ambassade.
Wel moet je je melden bij de gemeente en de Bezirkshauptmannschaft, en je hebt werk of inkomen, een woning en een zorgverzekering nodig. Zolang je dat op orde hebt, mag je gewoon blijven. Dat is het grote voordeel van leven binnen de EU.
Solliciteren in Oostenrijk is soms net anders dan je gewend bent, dat lees je in mijn artikel Solliciteren in Oostenrijk: dit is anders dan in Nederland
4. “Is het niet veel duurder om daar te leven?”
Ja en ja. En ook: nee.
Boodschappen zijn hier over het algemeen duurder dan in Nederland. Benzine is goedkoper. Huizen zitten qua prijs in een vergelijkbare range. Maar wat echt opvalt: de lonen liggen een stuk lager dan in Nederland. Onder de streep hou je dus minder over dan je misschien zou verwachten.
Maar er zit ook een andere kant aan. Ik hoef niet meer vanuit Nederland naar de bergen te rijden voor een weekje skiën of een wandelweekend. Die kosten zijn gewoon weg. Ik woon hier. Dat scheelt elk jaar een aardige hoeveelheid brandstofkosten en vakantiegeld.
Het is dus niet goedkoper, maar het voelt wel anders. De kwaliteit van leven weegt voor mij persoonlijk zwaar genoeg om het verschil goed te maken.
5. “Mis je Nederlandse dingen?”
JA. Absoluut wel.
Kroketten. Filet Americain. En de glutenvrije afdeling van de Albert Heijn. Want hier in Oostenrijk is er ook wel wat glutenvrij te vinden, maar de AH? Die is gewoon fantastisch. Ik mis die supermarkt serieus.
Meer over wat ik wel en niet mis aan Nederland lees je in mijn artikel 10 dingen die ik niet mis aan Nederland.
6. “Maar hebben jullie je wel goed voorbereid, of zijn jullie gewoon gegaan?”
We zijn zeker geen “ik vertrek”-typetjes die op een avond beslissen om de volgende ochtend te vertrekken. Leuk voor tv, maar niet voor ons. Wij hebben ons echt goed voorbereid.
De taal geleerd, ons ingelezen, werk gezocht, een woning gevonden, alles geregeld en overal aangemeld. Het was een weloverwogen beslissing, met in het achterhoofd altijd het idee: als het niet goed uitpakt, hebben we het in elk geval geprobeerd. Maar tot nu toe pakt het prima uit.
🇦🇹 Meer lezen over onze emigratie? Ik schreef mee: alle artikelen over emigreren naar Oostenrijk
7. “Wat kost zo’n emigratie eigenlijk?”
Dat viel me reuze mee, eerlijk gezegd.
Een internationale verhuizing kost meer dan een verhuizing binnen Nederland, simpelweg omdat het verder rijden is. Maar wij konden al onze spullen in één verhuiswagen kwijt. Verder zijn er wat importkosten voor de auto, maar omdat onze Polo klein was en al uit 2010 stamde, viel ook dat mee.
Al met al is het vergelijkbaar met een gewone verhuizing binnen Nederland, waarvoor je ook gewoon een verhuisbedrijf inschakelt en kosten maakt. Het hoeft echt geen financieel drama te zijn.
8. “Moet je een verblijfsvergunning aanvragen?”
Nee. Als EU-burger niet.
Je moet je wel melden bij de gemeente en de Bezirkshauptmannschaft, maar een aparte verblijfsvergunning aanvragen is niet nodig. Zolang je werk of inkomen hebt, ergens woont en een zorgverzekering hebt geregeld, mag je gewoon in Oostenrijk wonen. De EU maakt dat verrassend laagdrempelig.
9. “Kon je zomaar aan de slag als skilerares?”
Nee, niet zomaar. Je hebt daarvoor je Anwärter nodig, de basisopleiding voor skileraren in Oostenrijk. Maar als je die eenmaal hebt, kun je aan de slag bij een skischool.
Alles over hoe ik dat heb aangepakt lees je in mijn artikelen over werken als skileraar. En wil je weten hoe die opleiding er in de praktijk uitziet? Dat vertel ik in “Hoe mijn Anwärteropleiding me voorbereidde op het echte werk” en “Tips voor beginnende skileraren: dit had ik willen weten voor ik begon“.
Heb jij ook een vraag over emigreren naar Oostenrijk die ik hier niet beantwoord heb? Laat het weten in de reacties, als ik genoeg verzameld heb, maak ik zeker een derde deel!
Geef een reactie