Klettersteigen deed ik voor het eerst in september 2024. Niet omdat ik er geen zin in had, maar simpelweg omdat ik niet wist dat het zo toegankelijk was. Geen opleiding nodig, geen speciale klimervaring, en de uitrusting kun je gewoon lenen bij de sportwinkel om de hoek. Als ik dit eerder had geweten, was ik er al jaren eerder mee begonnen.
Inmiddels heb ik een paar routes achter de rug en heb ik genoeg geleerd om dit artikel te schrijven. Niet als expert, maar gewoon als iemand die wat dingen op de harde manier heeft ontdekt en jou dat wil besparen.
Je kunt je uitrusting gewoon huren
Dit is misschien wel het belangrijkste wat ik wou dat ik eerder wist. Voor klettersteigen heb je een klettersteigset nodig (ook wel via ferrata set of Y-set genoemd) en een helm. Dat is het eigenlijk al. Maar die set kopen voor één of twee keer per jaar? Dat voelde als een drempel.
Wat ik niet wist: je kunt het allemaal huren bij een goede sportwinkel of bij de bergbaan. Meerdere dagen, kleine kosten. Als je niet zeker weet of klettersteigen iets voor jou is, huur dan gewoon een keer. Geen investering, geen risico.
Bij ons in de buurt (Tirol) zijn er genoeg winkelketens zoals Intersport of Snowell waar je de complete set kunt huren. Controleer wel altijd van tevoren of ze verhuur aanbieden, want niet elke vestiging doet dat.
Wandelschoenen met de beste grip zijn niet automatisch de beste klimschoenen
Ik dacht altijd dat meer grip gelijk stond aan beter klimschoeisel. Maar bij klettersteigen gaat het niet alleen om grip op de zool. Je voet moet ook genoeg houvast hebben op kleine richels en treden in de rots. Daarvoor wil je een schoen met een stevige, iets stijvere zool en een goede pasvorm rondom de neus van je voet.
Te zachte wandelschoenen geven veel minder controle op de treden. Ze zijn prima voor trails, maar op een steile klettersteig merk je het verschil. Een goede berghikingschoen of aangeschafte klimschoen is wat je wilt.
Handschoenen met gesloten vingertoppen zijn veel fijner
Dit klinkt als een klein detail, maar het maakt echt een verschil. De kabels en grepen van een klettersteig zijn van metaal en kunnen je handen behoorlijk ruw behandelen, zeker op een langere route. Ik probeerde het eerst zonder handschoenen, daarna met open vingertoppen (die je ziet bij fietsers en sporters), maar sloten gesloten-vingertoppen handschoenen zijn voor mij echt de fijnste optie. Peter vindt overigens die met open vingertoppen fijner. Mannen geven toch minder om hun nagels, denk ik dan maar.
Je hebt genoeg gevoel in je handen, maar ze zijn beschermd. Dunne, leren of synthetische klimhandschoenen zijn ideaal. Of gewoon een paar stevige wandelhandschoenen met gesloten vingertoppen.
Een rugzak neem je gewoon mee
Ik vroeg me van tevoren af of je een rugzak op een klettersteig kunt dragen. Het antwoord is ja, gewoon. Zorg wel dat hij goed vastzit en niet te groot is. Een brede, losse rugzak die alle kanten op zwaait is onhandig als je jezelf langs kabels manoeuvreert.
Een compacte dagrugzak van 15 tot 20 liter is prima. Doe er water in, een snack, een extra laagje kleding en een EHBO-set. Sla de borstband en buikriem goed dicht, dan heb je er geen last van.
Populaire routes in de zomer zijn soms echt file
Dit had ik van tevoren niet verwacht. De klettersteig bij de Stuibenfall in het Ötztal is een populaire route, en terecht want hij is prachtig. Maar in het weekend en de zomervakantie is het er soms werkelijk een volksoploop. Gezinnen met kinderen, groepen toeristen, mensen die voor het eerst een klettersteig doen. Dat betekent dat je op smalle stukken echt moet wachten.
Zo wilden we laatst op zaterdagochtend gaan. Het was 10:00 uur, maar dat is dus al te laat. De klettersteig begint met een brug waar slechts één persoon tegelijkertijd overheen mag. Met nog 20 wachtenden voor ons konden we uittellen dat we nog zeker een uur moesten wachten voor we konden beginnen. Je begrijpt dat we zijn omgedraaid.
Ook op een klettersteig zelf kun je iemand niet zomaar voorbij. Als diegene voor jou langzaam gaat, ga jij ook langzaam. Dat kan zowel veilig als onveilig zijn, afhankelijk van de situatie.
Mijn tip: ga écht vroeg, het liefst door de weeks, of kies een minder bekende route. Er zijn genoeg alternatieven die even mooi zijn, maar zonder de drukte. Vaak is het zo: hoe verder je moet lopen, hoe rustiger het is. Kijk maar eens naar de Kleinbärenzinne, die ik uitgebreid beschreven heb in mijn artikel over wandelen vs. klettersteigen.
De moeilijkheidsgraad zegt meer dan je denkt
Klettersteigen hebben een moeilijkheidsgraad die loopt van A (makkelijk) tot F (extreem). A en B zijn geschikt voor beginners met een normale conditie. Vanaf C wordt het al steviger en vereist het meer vertrouwen in de hoogte en jezelf. D en hoger is echt voor ervaren klimmers.
Kijk altijd van tevoren goed naar de gradering en lees ervaringen van anderen. Bedenk ook dat conditie en hoogtevrees verschillende dingen zijn. Je kunt heel fit zijn, maar toch moeite hebben met de diepte (ken ik van mezelf). Dus wees gewoon eerlijk naar jezelf. Die letters staan er niet voor niets.
De klettersteigset is er niet voor comfort, maar voor veiligheid
Dit klinkt logisch, toch? Maar ik zie soms mensen die de set zo slordig vastmaken, of beide haken tegelijk uitklikken en omhangen. Zo werkt het niet hè. De set beschermt je als je valt. Dat werkt alleen als je hem goed gebruikt.
De basisregel: je bent altijd met minimaal één van de twee karabijnhaken aangehaakt. Nooit allebei tegelijk los, ook niet als je denkt dat het even niet nodig is. En je checkt voor je begint bij je partner of hij/zij goed ingesnoerd is, en laat je ook controleren door je partner. Zo ga je samen veilig op pad.
Je hoeft niet de snelste te zijn
Op een klettersteig is er geen tijdslimiet en geen race. Toch merkte ik dat ik me soms opgejaagd voelde, zeker als er iemand achter me aan klom die duidelijk een stuk ervarener was dan ik. Neem de tijd die je nodig hebt. Adem rustig, kijk waar je je handen en voeten zet en geniet van het uitzicht.
Ben je echt klaar met een lastig stuk en wil je even pauzeren? Beweeg dan zo ver mogelijk naar een brede plek zodat anderen je eventueel voorbij kunnen. Maar voel je nooit verplicht om te haasten. Ervaren klimmers zullen je ook altijd zeggen dat je rustig aan moet doen en je nooit opjagen. Uiteraard zijn ze op een gegeven moment wel dankbaar als ze je toch voorbij kunnen ;).
Klettersteigen: begin er gewoon mee!
Als ik eerder had geweten hoe toegankelijk klettersteigen is, was ik er al veel eerder mee begonnen. Maar goed, beter laat dan nooit. Als jij nu ook denkt: “Dit klinkt als iets voor mij”, dan is mijn advies simpel: huur een set, trek fatsoenlijke schoenen aan en kies een A- of B-route als eerste. De rest leer je vanzelf onderweg. En ben je toch nog bang, ga dan met een gids op pad.
Meer lezen over klettersteigen? Bekijk dan ook eens een van mijn andere artikelen:
Geef een reactie