Soms heb je weken waarvan je aan het einde denkt: jeetje, wat heb ik het druk gehad. Deze week was zo’n week. We hebben veel gedaan, veel geregeld, en de trein rijdt op hoge snelheid door. Ik heb de hele tijd het gevoel dat ik “aan” sta en voel me constant zenuwachtig. Ik kan eerlijk gezegd niet wachten tot dit allemaal voorbij is en we lekker in Oostenrijk wonen.
Vrijdag: we hebben het appartement in Zams!
We beginnen bij vrijdag. Vorige week heb je misschien al gelezen dat we te horen hebben gekregen dat we het appartement in Zams mogen huren. Helemaal blij gingen we het weekend in. Het voorstel van de verhuurder was echter wel dat we de sleutel per 1 november al zouden krijgen. We hebben teruggestuurd dat we dit liever per 1 december zouden willen als dat mogelijk zou zijn.
Ik ging lunchen met Lauri bij Floor’s in Leiden en daarna appels plukken bij de Olmenhorst. De lunch was nog voor haar verjaardag, maar voelde ook als een viering dat we het appartement hebben.

Zaterdag: nieuwe winterbanden en lekker uit eten
Op zaterdag scoorden we nieuwe winterbanden voor de Polo. We hebben nu nog vierseizoenenbanden er onder, maar het leek ons toch wel verstandig met de winters in Oostenrijk om er echte winterbanden onder te hebben.
Zaterdagavond gingen we samen met Tom uit eten bij de Heerekamer. Nu maar echt om te vieren dat we het appartement hebben. Oké, en omdat we geen zin hadden om te koken. De rest van het weekend deden we lekker rustig aan, het scheelde in elk geval weer dat we niet zoveel meer op hoefden te ruimen en schoon hoefden te maken. Dat was immers allemaal al gedaan.

Maandag: sleuteldatum en belastingadviseur
Maandag was weer een drukke regeldag, maar begon gelukkig met goed nieuws. De verhuurder mailde ons dat het prima is om de sleutel per 1 december te krijgen. Helemaal fijn!
Op maandagmiddag hadden we een gesprek met een belastingadviseur, die verstand heeft van zowel het Nederlandse als het Oostenrijkse belastingstelsel. Ons plan om als freelancer te werken voor onze huidige werkgevers is helaas van de baan. Dit mag simpelweg niet van de wet (zowel de Nederlandse als de Oostenrijkse), omdat het verkapte dienstverband is.
Er blijven twee opties over: onze werkgevers moeten tóch goed gaan keuren dat we vanuit Oostenrijk gaan werken, waarbij onze belastingadviseur onze werkgevers kan helpen om alles uitgezocht te krijgen, of we moeten toch op zoek naar een andere baan. Gelukkig heeft Peter al een alternatief liggen, waardoor er voor mij minder haast bij is. Ik heb het in elk geval doorgegeven aan mijn manager, en hij gaat het toch nog maar even met HR bespreken. We wachten het af.
Dinsdag: verhuisdatum bekend, afspraak met de arts en conceptbrochure verkoop huis
Ook dinsdag was weer een goede dag. Vorige week kwam er iemand langs van een internationaal verhuisbedrijf, en op dinsdag ontvingen we de offerte. Wat een meevaller was dat! Toch zeker de helft van wat ik eigenlijk verwacht had. We hebben er direct akkoord opgegeven, én een datum afgesproken voor de verhuizing. Op 7 en 8 december is het dan zo ver: we gaan écht verhuizen naar Oostenrijk! Wat een spanning en enthousiasme!
Ook sprak ik op dinsdag mijn arts uit het ziekenhuis, die nog even belde voor een controle hoe het nu met me ging sinds de operatie. Gelukkig gaat alles goed! Ik gebruikte het moment gelijk even om te vragen wat we nu met toekomstige controles gaan doen, want ik moet nog zeker zeven jaar onder controle blijven om te kijken of alles schoon blijft. We hebben afgesproken dat we dit gewoon in het ziekenhuis in Nederland blijven doen.
Later die middag kregen we ook nog de conceptbrochure van de makelaar voor de verkoop van ons huis. Ik maakte aantekeningen en bracht hem terug naar de makelaar. Niet veel later kregen we de aangepaste versie en was het wat ons betreft klaar voor de verkoop.
Woensdag: ons huis in de verkoop!
Woensdag was het dan zo ver: ons huis ging online! Het “Te koop”-bord werd in de tuin gezet en iedereen kan nu ons huis bezichtigen. Ook hier voel ik constant spanning over. Iedereen zegt wel steeds: “Je bent het huis zo kwijt” – en ik weet ook wel dat het zo is. Maar hoe snel gaat het werkelijk? Wat willen mensen er nou echt voor geven? Wordt hier nog overboden? Wat vinden mensen van ons huis? Je ziet zelf toch snel alleen de negatieve dingen.
Op woensdag tekenden we ook het definitieve contract voor ons appartement in Zams. Alles is geregeld! Nouja, we moeten de verzekeringen nog even uitzoeken, maar dat komt wel goed. Dat is niet voor deze week.
’s Avonds gingen we naar Sassenheim, waar Peter met de volleybalvereniging meedeed aan de Après-ski Pubquiz. Ook voor mij was er nog een plekje. Helemaal ons thema, hoewel ik lang niet alle vragen wist. Kwam misschien ook wel omdat 90% van de vragen niet over après-ski gingen. Degene die dat dan wél gingen, wisten we gelukkig wel.
Donderdag: de eerste bezichtiging
Op donderdag was het dan al tijd voor de eerste bezichtiging. Deze was vorige week al ingepland, nog voor het huis online stond. Zelfs nog voordat er foto’s waren gemaakt. Ik werkte thuis zodat ik op het laatste moment de kattenspullen even in de auto kon stoppen en ging vervolgens (uiteraard zenuwachtig) aan de overkant in het sportcentrum zitten.
De makelaar belde even later met de melding dat de kijkers in elk geval heel enthousiast zijn. Ik wil er verder niet al te veel over schrijven, omdat ik niet goed weet wat een openbaar verhaal op internet kan bijdragen aan de verkoop, dus dat bewaar ik voor een ander moment. De zenuwen zakten in elk geval wat weg, dus dat is positief!
Donderdagavond had ik nog een etentje gepland staan met collega’s in Amsterdam. Het was erg gezellig, en zorgde er ook voor dat ik op dat moment even niet aan de stress en spanning van de hele verhuizing en emigratie hoefde te denken!
Vrijdag
Dat was me weer een week, en de week gaat gewoon verder. Ook voor vanmiddag staat er weer een bezichtiging ingepland. Wie weet komen er nog wel meer bij voor volgende week, wie weet verkopen we het huis vandaag al ;). Dat lees je in elk geval volgende week! Dan ga ik nu nog even verder zenuwachtig zijn.
Meer lezen over onze emigratie
We zijn naar Oostenrijk geëmigreerd! Dat was natuurlijk niet in een weekje geregeld. Regelmatig probeer ik een blog te publiceren over onze voortgang, de dingen waar we tegen aanlopen en natuurlijk alles wat wel goed gaat. Alle artikelen lees je in de categorie Emigreren naar Oostenrijk. Lees je mee?






Geef een reactie